یا کریم! (بزرگوار و گذشت کننده از گناهان)
آگاهی من، نسبت به کَرَم تو
مرا به درگاه تو آورده است...
(برگرفته از دعای عرفه)
یا کریم! (بزرگوار و گذشت کننده از گناهان)
آگاهی من، نسبت به کَرَم تو
مرا به درگاه تو آورده است...
(برگرفته از دعای عرفه)
خدای دوست داشتنی من!
امیدم، هیچگاه از تو قطع نمی شود
هرچند نافرمانی ات کنم...
(برگرفته از دعای عرفه)
خدای خوب من!
تویی که بندگانت را یاد میکنی
پیش از آنکه آنها تو را یاد کنند...
و تویی که نیکی را آغاز میکنی
پیش از آنکه عبادت کنندگان به سویت روی آورند...
(برگرفته از دعای عرفه)
خدای مهربان من!
چگونه ناامید شوم؟!
در حالی که تو امید منی!
(برگرفته از دعای عرفه)
خوش آن دل، کاندر آن، نور امید است...
مِکیالُالمَکارم، عنوان کتابی است که آقای موسوی اصفهانی نوشتند، بسیار عالی و دوست داشتنی!
یک کتاب درسنامه مکیال المکارم (3 جلدی) هم داریم، نوشته آقای طالعی که مورد توجه است
این کتاب چند بخش دارد:
دانلود کتاب در فرمت های مختلف
یه سوال!
اگه شخصی رو از همه جهت قبول داشته باشیم یا اینکه اعتبار و وجهه خوبی پیش ما داشته باشه...
یه موقع اگه چیزی رو از ما بخواد، واسش چیکار می کنیم؟ چقدر حاضریم واسش هزینه کنیم؟!
بزرگواران! پروردگار مهربان ما، واسه آبرومندان در درگاهش حساب ویژه ای داره و کافیه درخواستی ازش داشته باشند تا برآورده کنه...
اینکه میگیم امام زمان وارد زندگیمون بشه یعنی چی؟!
ببینید یه خانواده ای که فرزند کنکوری دارن، بیشتر برنامه هاشون با محوریت آمادگی فرزندشون برای کنکوره، مثل مسافرت ها، دید و بازدید، خرج کردها و ...
یا شخصی رو در نظر بگیرید که بصورت حرفه ای ورزش میکنه، چنین شخصی هم بیشتر برنامه هاش منطبق با برنامه ورزشیه، مثل خواب، خوراک، فعالیت های جسمانی، هزینه ها، مطالعات و ... ، مدام مراقبه به برنامه های دوره ورزشی لطمه ای وارد نشه و دائم از مطالب ورزشی میگه و دوست داره در موردشون بشنوه...
یا شخصی که مشغول تالیف کتابه، این شخص هم خیلی از برنامه هاش معطوف به سیر تالیف کتابیه که قراره تهیه کنه، هر جا میره حواسش به تالیفه، در مورد اون صحبت می کنه، از افراد مختلف نظرخواهی میکنه، روزی رو بدون فکر اون سپری نمیکنه...
کدامیک از ما، یاد امام زمان و یاری امام زمان، مثل پرداختن به کنکور، ورزش، تالیف و خیلی چیزای دیگه تو زندگیمون محوریت داره؟!
وقتی تو یک موقعیتی قرار می گیریم که امکان برآورده شدن دعا زیاده...
بهتره واسه کی دعا کنیم؟
یا اگه بخوایم واسه یه نفر دعا کنیم، بهتره اون شخص چه کسی باشه؟
برای خودمون؟ خانواده؟ اقوام؟ هم وطن؟ مردم جهان؟
قطعا هر چی این دایره وسیع تر باشه بهتره ...، و در همه موارد شامل حال خودمون هم میشه!
حالا چطوره؟ اگر بیایم برای کسی که قراره بیاد دنیا رو نجات بده دعا کنیم؟
حالا این شخص هر نامی داشته باشه، یا هر دین و مکتبی به منجی (نجات دهنده، رهاننده) بودن چنین شخصی خبر داده باشه
یا اینکه خدای مهربان چه به منجی بودن چنین شخصی خبر داده باشه یا اینکه هیچ خبری هم نداده باشه و ما فقط از خدا بخوایم که چنین شخصی رو برای نجات همه مردم جهان بفرسته...
بنظرتون این بهترین دعا نیست؟!
Best Supplication, Powerful Supplication, Daily Supplication
"Supplication For The Savior"